Trust Agents, ცნობილი ბლოგერების, კრის ბროგანის და ჯულიენ სმიტის პირველი წიგნია. წიგნი რასაკვირველია ეხება ნდობის მოპოვებას ინტერნეტში, ბლოგისა თუ სოციალური ქსელების საშუალებით, თუმცა ცდება ინტერნეტის ფარგლების და რეალურ ცხოვრებაში ნდობის მოპოვებაზეც მოგვითხრობს.

ამ წიგნზე ბევრი მსმენია და მოუთმენლადაც ველოდი საშუალებას ის წამეკითხა, დიდი ენთუზიამით დავიწყე კიდეც კითხვა… მიუხედავად ამისა წიგნით მაინცდამაინც კმაყოფილი არ დავრჩი. თუმცა დავიწყოთ კარგით.

წიგნში აღწერილია ინტერნეტში ნდობის მოპოვების პროცესი და შემდგომ ამ ნდობის რეალურ ცხოვრებაში გამოყენება (შეძენილი კლიენტებისა თუ ბიზნეს პარტნიორების სახით).  ინფორმაცია მოცემულია როგორც თეორიის ასევე მაგალითებისა და ე.წ. ACTION სვეტების სახით. ასევე გადავეყარე რამოდენიმე კარგ კომპაქტურ ადვილად გასაგებ რჩევა-თეორიას, ერთ-ერთი ასეთი მაგალითი ჩემი წინა პოსტია.

მაგრამ ამავე დროს… (სრულად…)

T = (C x R x I ) / S

T = Trust

C = Credibility – დამაჯერებლობა, აქ ცნობილი რეკლამის სლოგანის პერეფრაზს გავაკეთებ: იყავი შენს ბლოგზე ის რაც ხარ.

R = Reliability – სანდოობა, ყოველთვის შეასრულე დანაპირები.

I = Intimacy – ინტიმურობა, შექმენი კომფორტული ატმოსფერო შენს ბლოგზე სადაც მკითხველი თავს ისე იგრძნობს, როგორც საკუთარ სახლში.

S = Self-orientation – საკუთარ “მე”-ზე ორიენტაცია, ეს კომპონენტი რაც ნაკლებია მით უკეთესი. ოპტიმალური პროპორცია Self-promotion/promotion of others ~ 1/10

თავდაპირველი იდეის ავტორები: Robert Galford & Anne Seibold Drapeau

ბლოგებზე ადაპტაციიის იდეა: Chris Brogan & Julien Smith

ქართული ადაპტაცია: მე :P

ობამას საარჩევნო კამპანიასა და ამ უკანასკნელის Twitter-ში ბოლოდროინდელ აქტივობას თუ არ ჩავთვლით, პოლიტიკაში სოციალურ მედიას შეღწევა ჯერ კიდევ უჭირს. სფეროს კონსერვატიულობის გამო სოციალურ მედიას სიფრთხილით ეკიდებიან.

ბლოგინგი თუ სოციალურ ქსელებში მონაწილეობა ბევრ პოლიტიკოსს (და განსაკუთრებით მათ PR გუნდს) არც თუ უსაფრთხოდ მიაჩნიათ. ამიტომაც სოც მედიაში ან არაპირდაპირი მონაწილეობა ხდება (ობამას სოც. მედია კამპანია რომელსაც PRშიკები აწარმოებდნენ და ობამა იქ არაფერს წერდა) ან ცალკეული პოლიტიკოსების “ახირების” დონეზე ხდება (მაგალითად მედვედევის ბლოგი, რომელიც ინტერნეტის “ფანია”).

თუმცა, ჩემდა გასაკვირად აღმოვაჩინე რომ გაერთიანებული სამეფოს მთავრობა ერთერთი სამაგალითოა მაღალი რანგის პოლიტიკოსების სოციალურ მედიაში მონაწილეობის მხრივ. სოც. ვებში ბრიტანული მთავრობის აქტივობის არასრული სია მოიცავს ბლოგებს, პოდკასტებს, მომხმარებლის მიერ შექმნილი ინტერნეტ გამოკითხვებს და არხს Youtube-ში.

საგარეოს საქმეთა სამინისტროს ბლოგების მთელი პორტალი გააჩნია სადაც თავმოყრილია დავიდ მილიბენდის ბლოგით დაწყებული, გვატემალაში ბრიტანეთის ელჩის ბლოგით დამთავრებული. რაც მთავარია ბლოგები რეგულარულად ახლდება და მათ სრულიად “ბლოგური” სახე აქვთ (ანუ არ ჰგვანან უბრალოდ პრეს-რელიზების კრებულს).

საგარეო უწყებას არ ჩამორჩება (და იმჰო უსწრებს კიდევაც) პრემიერ-მინისტრი გორდონ ბრაუნი. ბრაუნს გააჩნია საკუთარი პოდკასტი, რომელიც არცთუ ხშირად გამოდის თუმცა თავად ფაქტი სასიამოვნოა. უფრო რეგულარული და ინფორმატიული პრემიერ-მინისტრის Youtube არხია სადაც ჩვეულებრივ მოქალაქეების მიერ შერჩეული თემები განიხილება. და ბოლო თუმცა არა უმნიშვნელო პლატფორმაა პეტიციების შესაქმნელად სადაც ნებისმიერ ბრიტანელს შეუძლია შექმნას პეტიცია ამა თუ იმ საკითხის შესახებ და აჩვენოს მთავრობას მისი აქტუალურობა.

მე პირადად ძალიან მომწონს ბრიტანელი მთავრობის ეს ინიციატივები და დიდი სიამოვნებით ვიხილავდი ასეთივე “სოც.მედია გახსნილობას” ჩვენი (და ასევე სხვა ქვეყნების) მთავრობის მხრიდან, რადგან მიმაჩნია რომ ინტერნეტს შეუძლია შექმნას არაჩვეულებრივი საკომუნიკაციო არხი ამომრჩეველსა და პოლიტიკოსებს შორის.

რას ფიქრობთ ამ საკითხზე? გაქვთ თუ არა მსგავსი მაგალითები ქართული რეალობიდან? გაგვიზიარეთ თქვენი აზრი კომენტარებში.

ცნობილია რომ სავიზიტო ბარათი ე.წ. Networking-ის აუცილებელი ატრიბუტია. ის საშუალებას გვაძლევს სწრაფად გავცვალოთ სასურველი საკონტაქტო ინფორმაცია. მის შემდეგ რაც ინტერნეტში მომრავლდა სოციალური ქსელები თუ Community-ბი რომლებშიც ჩვენ გაწევრიანება გვიწევს, გაჩნდა “სავიზიტო ბარათის” აუცილებლობა ელექტრონულ ფორმატში. გარდა ამისა გახდა პოპულარული სოც. ქსელების მისამართების დატანა ქაღალდის სავიზიტო ბარათებზე. თუმცა, ყველა ელფოსტის, სოც. ქსელის თუ “ვიდეო-შერინგის” დამახსოვრებაა პრობლემატური, არათუ მათი სხვაზე გადაცემა.

ჩვენს დასახმარებლად გამოჩნდა რამოდენიმე სერვისი, რომელთაგანაც მე ყვალაზე მეტად www.card.ly -მ მომხიბლა. სერვისს გააჩნია პრემიუმ მომსახურება, თუმცა უფასო ვერსია სრულიად ფუნქციონალურია (ფასიანი ვერსიის უპირატესობა მხოლოდ თემების რაოდენობაშია). Card.ly სამ კატეგორიად ჰყოფს ბარათს: ჩემს შესახებ, სოც. ქსელები და კონტაქტი. ასევე შესაძლებელია სურათის ატვირთვა და მოკლე (140 სიმბოლო) სლოგანის დართვა.

სერვისის პლიუსებია:

1. გამოყენების და რეგისტრაციის სიმარტივე.
2. საკმაოდ ფართო არჩევანი ბარათების დიზაინში.
3. თქვენ ბარათის მოკლე და მოსახერხებელი მისამართი Card.ly/saxeli
4. სოც. ქსელების უმრავლესობის მხარდაჭერა.

ასევე შეიძლება პერსონალური badge-ს გაკეთება და მისი ჩასმა ბლოგზე თუ ვებსაიტებზე.

დემო შეგიძლიათ იხილოთ აქ: http://card.ly/demo

კარგი რამეა ერთი სიტყვით, I found it useful.